26
Nis
2010
Zaten ben seni unutmaya da kıyamadım..
Yazar Klavye. bulunduğu kategoriler ARANOTLAR YAZILARI |
Çok uzun zamandır zamansız yaşıyorum..Zamanlarım fırtınalı denizlerde,zamanlarım gökyüzünde derinlerde..Deniz dalgaları hırçın bu saatlerimde..Dalgalar dev kayalara vuruyor düşüncesizce….Hangi acımasız yazgıydı, onu yeniden aynalara baktıran. O aynalar ki, hiç yalan söylemeyi bilmezlerdi. Geçen yılların bırktığı izleri insanın yüzüne acımasızca vururlardı. Azaltamazdı ki kalan saçlarındaki akları, yüzündeki çizgileri. Küçülüp, eriyordu, o güzel yüzünün belleğine kazınmış resminin yanında. Utanıyordu sevdasından, aşkından. Ona giden yollardaki uçurumlar, engeller büyüyordu. O, giderek uzak ve erişilmez bir çicek oluyordu. Kar etmiyordu hiçbir şey; bilge teselliler, kitaplarda okudukları…Hatta adımı sorsalar bile bomboş gözlerle tereddüt edip öyle söyleyeceğim. Bugün biraz eksiğim sanki… Saatlerdir yürüyorum nereden gelip nereye gideceğimi bilemeden, bildiğim tüm yolları bilmeden fark etmeden. Tek duyduğum ayaklarımın
altındaki bembeyaz halının o senfonik sesi… Gökten yağarlarken bin bir naz ederek o bembeyaz karlar, şimdi ayaklarımın altında hıçkırıklarla ağlamaktalar… Ağaçlar bile o nazlı karlarla doldular.Gitmek ve kalmak üstüne yazı yazasım gelmiyor. Gitmek ve kalmak çok acı bana bu gece… Sabahın ilk ışıklarını beklerken ve güneş bir dağın eteğinde parıltısını müjdelerken, ben bütün güneşlerimi saçtım. Kendimde bulamadığım bir ışık parıltısını aradığım ıraklar, şimdi ta içime işledi. Bir yerlerimde bugün sabah olmakta ve işte dünya uyanırken, seni özledim… Nisan, bir başka terkediyor benim mevsimimi, ben nisanda kaldım… Üşüyemiyorum işte, ben ne kadar bir mevsimin içinde yaşarsam yaşayayım, içimde bir nisan göz kırpıyor mayıslarıma, yapamıyorum.Hayat yönteminde saklı.İç açıcı durumlar,göz yaşartıcı anılar…Gözün dönmüş hayatın bitmiş karala bir defteri… Gözyaşlarım asilliğini yitiriyor ve yenik düşüyorum sevdana…Elimden gelseydi unutacaktım seni..Gözlerimden silecektim hayalini ve dilimden adını.Duman duman atacaktım seni bu şehirdeki tüm bacalardan;ama soluduğum havaya karışıp yine dolacaktın ciğerlerime.Onlarca damla döküp göz pınarlarımdan akıtacaktım seni sevgimin atığı diye;ama ıslaklığın kalacaktı elmacık kemiklerimde..Bu kez de tenimin tuzuna karışacaktın..”Sözümü tutacağım ,adını anmayacağım”nağmelerini dinleyip neyi unutacağımı unutacaktım seni unutayım derken..Zaten ben seni unutmaya da kıyamadım..
( Aranotlar..YakupHan Ulu…
Klavye yazıları
Yazara mail gönder | tarafından yazılan tüm yazılar Klavye | Yazıları takip et (RSS)
