Hıçkırıklar yankılanmaya başladı bile..Gözlerim kan çanağı olmuş kirpiklerim ne kadar da ıslak..Dilimde ise sürekli bir şeyler.. Ben şimdi senin yalnızlığında kaldım hadi sar beni diyor içimdeki ses hadi sar..! Hep korktuğum cevaplarda gizlisin artık.Cevaplamaya yüreğim yetmiyor.. Şimdi , bana hüznün yolu düştü,hadi yüreğim duramayız artık burada.. Yoksun ya, tebessümlerim düşmüş, gözümün bebeğine esir olmuş bir hüzün.. Seninle her gece yıldızların sağnağında sana düşlerimi sundum. Bir an hayat yokusunda yorulsam, kenar köşelerde değil, ben senin yüreğinde ” nefesini ” soludum. Ruhum düşlerine sığındığım gecelerim gibi simsiyah…Oysa gözlerine hayran tüm renkler…Sadece gözlerimde saklı herşeyim…Sesin gelmez oldu artık yüreğime Özlemin ulaşmıyor yalnızlık mabedime Sen unuttun diye beni Artık dönüşmüyor kelimeler birer yazıya… Sessizce

ölesim var Kimselerin haberi olmadan Acılarını çizip bir tuvale Bir acı resmedesim var.. Aklıma gelen tüm herşeye rağmen sıyırıp bedenimden senin yanına yolladım ruhumu… “şimdi uzaklardasın, gönül hicranla dolu” diye başlayan. Ta içimde hissedeceğim, ellerimdeki yokluğunu. Belki de hikaye tüm yaşamım.. Ne kadar uzunsa, kısa bir o kadar da. Sensizlikte cümleleri susuyor bu hikayenin, dillenmiyor, söylenmiyor. Hiç bir şeyin yerini bulamıyorum sensiz. Herşey yitik, her şey kırık, yarım, eksik.. Haydi, önce sen başla, sıramı sana verdim…Haydi, ama başlasana! Suskun gözlerle bakma bana öyle…Peki… Sen bilirsin…Ben söleyeyin.. Seni seviyorum…Öyle kendim gibi hissediyorum ki seni…Duygularım o denli sarılmış ki sana ve ruhuna…Seni görememe, sana dokunamama düşüncesi içimi acıtmıyor…Seni seviyorummm.. Güller mi dalında solmadı sanki Ecel mi kapıyı çalmadı sanki Hangi gerçek yalan olmadı ki sahi? Seni Seviyorum de Yalan da olsa hoşuma gidiyor, söyle! Her kaybedişin ardından hayat yeniden başlar.. Yüzüm eskiyor damla damla çoğalan hasretinle kapında kahrediyorum günlerce gecelerce.. Korkuyorum evet; seni kaybetmekten ve seni daha fazla üzmekten… Bir çiçek misali ne ellemeye nede koparmaya kiyamiyorum uzaktan seyrediyorum çünkü; Seni daha fazla incitmekten korkuyorum. Satırlar öyle bir çıkmazdaki Her harf her kelime hüzün kokuyor Sahi anlamı varmıydı sana yazılan kelimelerin? sıcak bir elin hazzına özlem duyan bedenim bir çift gözün içindeki sevgi o göze seni seviyorum demeyi özleyen yürek hüzünler var bu yürekte…bekleyişler sessizlikler; ve yine bekleyişler… sevda fışkırması yaşayacak bu yürek.heyecanlar.seni seviyorum diyecek.bakışlar seni seviyorum bakacak.ve sonra…sonrası başka bir sevda masalı…ya senle ya senle!! Ne keyifle okuduğum şiirler ezberimde ne de bağıra çağıra söylediğim şarkıların sözleri. Dalgın gözlerle yürüdüğüm caddelerde kayboluyorum. Hani bir hayal ya bu… Sen olsaydın hala hayatımda mesela ben gecenin sessizliğini içimi acıtan şarkılarla bozarken bir mesaj gelseydi telefonuma. Gülümseyerek mesajı okusaydım. Uyudun mu aşkım? Uyumadım sen niye ayaktasın bu saatte? Su içmeye kalktım. Uyu gülüm erken kalkacaksın. Seni seviyorum sende uyu artık. İyi geceler. Tamam yatıyorum. Bende seni seviyorum iyi geceler. Deseydim. Ve huzurla dalsaydım uykuya. Kapalı kapılar ardında seni beklemekten başka bir çare kalmamıştı parmaklarımın arasında Gözyaşlarım içimde ki derin bir acıyı büyütürken Yine sen vardın aklımda…KarmaKarışık olmuş Duygular..anlamını yitirmiş Bakışlar..hep ağlayan cümleler.hep oooooooooof cekmek geliyor içimden..niye mi ?kimse senin gibi olamıyor…herkes Beni tasıyamıyor… Yağmur yağıyor hem sokaklara. hem de yüreğime… Yüreğimde gözyaşı oluyor. Temizlerken.Anıları yağdırıyor yüreğime. Hasretim derken bana. Şimdi hasret oldu senin adın. Dökülürken damla damla ıslak kaldırımlara yüregimin yagmurları ben yürürüm! .. Diyemezsin susarsın … Kala kalırsın öylece !
Satırlara gizlersin yüreğini sessiz harfler de boğulursun . Habersiz buyurursun ansızın sızı olur yüreğine ; buyurduğunu söyleyemezsin bile …Kalırsın “sevmelerde” sevilme beklentisi ile …
Seversin kıyamazsın …Satırlarıma sonvermeden bilmen gereken bazı şeyler var sevdiğim. İyi dinle beni sevgili..! Gel Artık Diğer Yarım Gel de Beni Bul Şu anda sana yazdığım bu yazıyı her bir kelimesini hissettiğini biliyorum.Satır satır sana doğru akıyor cümlelerim. Ben bu masalın neresinden tutsam sökülüyor İçli içli ağlar mı bir masal Ağlıyor işte.. Şişşştttt suss duymasın kimse..
Ağlama ağlatma kimseyi. Sessizliğin hükmettiği odamda birbaşımayım yine.Hava soğudu sanki kimbilir sen yoksun diye belkide bu titreme… üşüyorum… Üşüyorum… Evet hala üşüyor ellerim.. Şarkılar sustu biliyorum..Söz sırası bizde..Mutluluğumuzdan alıntı birkaç çift umudumuz var dudaklarımıza ördüğümüz..Erişmese de ellerimiz ellerimize bir yolumuz var özleminde yürüdüğümüz..Sana kaç gel demiyorum..Biliyorum hakkım değil bu..Bırak kanlı bir savaşın içinde geçsin ömrümüz..Çilekeş bir sonbahar yaprağına özensin gözlerimiz..Aynı tende aynı gölgede yürümese de mavi düşlerimiz aynı sevdanın ıslak cümlelerinde büyüsün adımız.. Başımı öne eğdim karanlığın ortasındayım geceye sarıldım saklanıyorum kendimden bile… Bir gönül rüzgarı esmiş savurmuş bir kıyının en tenhasına..Ne gelen var ne selam gönderen. . Bir kaç kayık var yakınımda onlarda terkedildikleri zamanı unutmuşlar. Bir deli rüzgarın sesiyle dalıp dalıp gidiyorlar. Yan yana düşmüş ve sahipsiz bir kaç kelime. boş bir sayfanın iki satırında ince bir sızı gibi asılı dururken. sessiz bir film gibi akıp gidiyor hayat. sahneler arasındaki kopukluk anlaşılamadan… Resmine bakarak içimdeki birçok boşluğu sana anlattım..her zamankilerden çok daha farklıydı bu defakiler, sanki daha önce hiç kurulmamış cümleler kurdum.. kulağımda inceden, kalbimi sızlatan bir türkü sesiyle baş başa..eğilip son defa resmini öptüm.. anladım ki, aşk imkansız olduğu kadar yakındır.. Üzerine kurulmuş bir hayattı benim ki. Nefes aldığında nefes alıyor güldüğünde gülüyor üzüldüğünde kahroluyordum. Seni tanıdığımda doğmuş sensiz kaldığım her an yeniden ölmüştüm. Benimse sabırla söylediğim şarkı aynıydı.( Zeki Müren Söylüyordu. Gitme Sana Muhtacım..Gözümde nursun başımda tacın muhtacım Beni öldür öyle git Yaşamak için senin sevgine muhtacım Muhtacım gözlerine Muhtacım sözlerine Uzattım ellerimi Muhtacım ellerine gitme Şimdi bomboş ellerim Seni çağırır yaşlı gözlerim Muhtacım…Beni öldür öyle git Yaşamak için senin sevgine muhtacım )Ne yazsam.susacakları bitmek bilmiyor.kağıtları zehirlemekten hüküm giymiş sabıkalı kalemim…İşte o sabıkalı kalemim elimde şimdi…Bir türlü söyleyemediklerim.arkamdan ağladı hep. ve sen yoksun yanımda yine…bak !!hayır yanaklarımda arama yaşları gözlerime bak… yüreğime bak usul usul.. ve uzat elini bir boşluğa yokla biraz etrafı.. ne hissediyorsun..hayır gördüğünü değil ne hissettiğini anlat bana…(..Şimdi ölmeli yim biliyorum.
Bir ben ölüyor kalbimin en derin yerinde.. Bir mezar kazıyorum gözlerinin derinliği miktarınca.. Özledikçe seni. Öyle derin bir uykudasın ki Gözlerim gözlerin içine baka baka eriyorum.. Şimdi susmalı yım biliyorum.. Sana söz vermiştim ya.. Sözlerimi unutmadım henüz… Hala dudaklarımda dudak izlerin.. Hala ıslak gözlerindeki deniz.. Ve hala taze içindeki sonbahar..) Şişşştttt suss duymasın kimse. Bu kadın neden ağlıyo demesinkimse. Seni ağlatan Adam Benmiyim.. Şişşştttt suss duymasın kimse.Benden başka kimse silmesin gösyaşını kimse elini tutup ağlama demesin kimse öpmesin kızarmış gözlerinden. Şişşştttt suss duymasın kimse Ağlama. Gölgesine sığındığım gece! Sen söyle hangi ayrılık çıkarır darağacına asılmış gönlümdeki ipi? Bırakma ellerimi Bırakma yalnız beni Son defa seyredeyim O yaşlı gözlerini. Şişşştttt suss duymasın kimse. Hala sevilmektesin.hala bendesin.Hala yüreğimde “aşka” demlenmektesin… Bu gece yanımda olabilmeliydin, Öpebilmeliydin dudaklarımdan. Acıdıcanımız…Kanadıcanımız…Yıprandıcanımız… Ne de olsa biz insandık… İçli bir sessizlik ardında saklanırken susuşlarım.. Sensizlik yaşamakmı Sanıyorsun? Sensizlik Hayatmı Sanıyorsun? Seni Sevmek benim Kaderim Yaşamak Halayim Bunu Unutma Aşkım… Biliyor musun? Ne Erzurumda Ne Eskişehirde Ne İstanbul’da Ne de İzmirde hiç Dans etmedim sevdiğim Kadınla Bir masaldın.hepsi çocukça oyunlardan ibaret ve sevgiden eksiktim. Dedim ya karardı bu kalp… Yaralı olsa hadi neyse… Hastalıklara karıştı sorumsuz vücut ve yenilgile re alıştı bu kişilik… Geçmişin karanlığında yok olmayı isteyen can canan olan kalbimin kapıldığı gözlerden kaçan yılmadan onun için savaşan ve bu uğurda kendini ayaklar altına alan… Gönül haykırsa ne doktorlar anlar derdini ne diller sarf eder anlamsız sözleri… ‘Sevgi’ sözcüğü bile az gelir sana olan duygularımı adlandırmak için. Aşk peki? Yanında bir hiç kalır… Arama boşuna bulamazsın adını ad sızdır.. Bulunmaz tarif edebilen bir kelime.. Çok aradim ben. Bulamadım. Bulamam. Bulunmaz. Ne çok şeyim vardı anlatacak Sonunda kelimeler bir oldu Hep beraber Seni aramaya çıktılar. Daha anlatacaklarım var desem beni karşılıksız dinler misin?

Aranotlar..YakupHan Ulu..

kategorisi altında ARANOTLAR YAZILARI