6
Mar
2010
Kalem var kadere ağlayan bir de beyaz kağıt.
Yazar Klavye. bulunduğu kategoriler Hayat Kırıntısı |
Kendimiz bile rol yaptığımızı fark etmeden çoğu zaman..? Kimler yapacak bunu? Rüya gibi. Ya da kabus. Öyle hissediyorum,Kendi karanlığım sadece, beni bana zincirleyen sürekli benden benim canımı isteyen karanlıktan bahsediyorum. Gecelerin dar geldiği o günler vardır bilirsiniz,geç kalmışlığıyla yüreğimi sömüren aşk artığı sevgilere tanığım. Körpe umutlarla yarattığım kentimin acı uğultuları kulağımda. Geceden düşüyorum üstelik tutan da yok ellerimden… direniyorum yalnızlığına. ” Kaybetme pahasına sensizliği giydiriyorum omuzlarıma…Sen benim hayatta yazamadığım en güzel şiirimsin Kudretim yetse bile seni kelimelere dökmeye kıyamazdım..Susmuyor acım.Arttıkça sensizliğim, sızlıyor dört bir yanım.En çok ta yüreğim !… Ben, acıya rağmen hergün yeniden ve yeni baştan seviyorum seni ! Durmak bilmiyor özlemin.Oysa…Görmüyorum,duymuyorum,almıyorum bahar kokusu, duygularım darmadağın ben kendimin sürgünüyüm,Mevsim artık hüzün çıkmazında… Şimdi acılar biriktiriyorum, kaçak yüreklerin yıkım çalışmalarında… Düşün ki, bir dağdan aşağı iniyoruz ve dünyada iki kişilik türkü kalmış onu söylüyoruz. Öyle bir “şey”sin sen… Seni düşündükçe yoruluyorum desem, dünyanın en büyük yalanı olur.Gözlerine dalıp öylece kalmak hani öleceksem bile bu şekilde mutlu ölmek istiyorum. şimdi sana sözüm, hiç kaybolma neolur hep böyle içimde yüreğimde benim le kal sen olmayınca bende yaşamıyorum çünkü; sen benim en degerlim,en özelim,hiç kimsenin keşfedemediği hazinemsin…dudaklarından dökülen her söz cennete olan inancımın en orta yerinde… Şimdi bu beden seninle yeniden şekillenirken, en çok yine aşkınla nasıl vazgeçerim senden, söyler misin? Öfkeyle Savrulan Gözlerinde Yalpalandı Yüreğim…Şimdi karanlıklara sarılıp demlenmiş yalnızlığını yudumluyorum. ” Geceler…Gündüzden öte sığınaklar…Yıldız koparma, yıldızlara boyama siyahlıkları ve nefes almayı öğrenme boğan dört duvarın yalnızlığına inat…Sonra o hangi gülümseyiştir yardan gelen ya da senden, geceni emip gizlediği düş sayfasını, yaşanmışlıkların düş kırıklıklarını, sevgiler hatırına, sevgiye liyakat hatırına; umut renginde, bir sonraki yarına emanet edeceksin…Hissedebilirmisin çektigim aciyi.? Dokunabilir misin gözyaslarima ? Kalbim öylesine hassas ki aciyiveriyor hemen.Kiriliyor…agliyor…Kalbimin gözyaslari iste bunlar..bu yazdiklarim.. Eksik olan halkaları gözyaşlarımla tamamlıyorum…
Bir düsüncenin arkasina sıgınıyorum senin icin. Bir beyhude kosuda miyim bilmiyorum. Bu sefer sevgimde inatlastim. Sonuna kadar bu kalbin sana bagli bir yarim adada sakli kalan bir mercan tanesi gibi sakli kalacagini unutma..Yarını olmayan dünlere yazılmış her şiir ve şair olmuş her fikir ki kaleme düşmüş her sözü. Hep karanlık anlatıldı şarkılarda..Gözümden akan yaşlar için üzülmüyorum..Damla damla süzülürken yüzüme senin uğruna olduğunu bilmek dahada ağlatıyor..bol satır aralarında…Çizdikçe çoğalıyor yalnızlığım…Yine dalgın gemiler geçiyor ıslak gözlerimden…Senin için bir dalgınlık daha tutuyorum aklımdan…Nikotine kesmiş verem kokulu odamda; dalıyorum bir fincan kahveyle sensizliği kırk yıl kalasın diye hatırımda… Hüzünlü yaz gılar baskı kurarken sürgün yanlarıma tenimde unuttuğun yangınlarda ısınıyor sözlerimin sahte sahipleri…Oysa sana karalamıştım tüm bildiklerimi…Dudaklarım yalnızlığını öpüyor. Umutlarımı Damat ediyorum bu gece. Herkes giderken bir ben kalıyorum karanlıkların içinde.. Uçurumlarda yürür gibi ayaklarım titriyor.. Seninle herşey gitmişcesine bir ben kalıyorum dört duvar arasında.Taşacak kadar çoğalmışken acılar, direnen de direten de benim. Üstüme dikilen elbiselerin içinde bir beden bulamayan, bazen boğulan bazen de sıkılan benim… Pusu kuran sinsi bir yalnızlık. Seslenmek istiyorum, giden duymuyor, neden feryadım yalnızlıklarda yine?Bir şairin gözyaşlarıydı avuntusuz yerlere dağılan Amatördüm aslında hiç bir sevgide olmadığım kadar Yaşamak tarife gelmeyen bir aşk acısıydı Acısız bir yaşamda aşkın darbesiz son yağmurlarıydı..Bir fotoğrafa bakıyorum şimdi…Sevgili” Diyerek Bir Ömür Vermek… Bu Gece Gözyaşlarım Yağıyor Sensizliğimle Birlikte Kaldırımlarda.Seni Arıyorum Erimekteyim.Karanlık Geceye İnat Ay Gökyüzünde…şimdilerde özlemimde yaşattığım bir kalem var kadere ağlayan bir de beyaz kağıt yaşanılan bu yaşlılıkta gizli dramatik ağıt ve kelimelerse yargılanan hüzünlü bir sanık karanlık ortasında yazdığım iki kelimem kabus oldu..
( Hayat Kırıntısı YakupHan Ulu…
Klavye yazıları
Yazara mail gönder | tarafından yazılan tüm yazılar Klavye | Yazıları takip et (RSS)
