İstedikten sonra uzağı yakını yok aslında bu işin. Bir şeyleri göze almak lazım şartlar, maddiyat, vs.vs.Birde gerçekten sevmek lazım. Paylaşmak veya paylaşabildiğine inanmak. Gerisi kendiliğinden geliyor. O’nun için ne yapabilirim diye sorduğunda cevap “her şey” ise zaten başarılmıştır. Herkesin söylediği gibi saçma veya basitlik değil ,aksine saygı gösterilesi bir durumdur,farklılıktır bu ,ama sadece farklı olmak için değil farkında olmadan farklı olmak gibi bir şey.Asıl olan sevmek ama gerçekten ağlayabilecek kadar sevmek, ağlatacak kadar sevdirebilmek kendini…Durum bundan ibaret işte …Tabiî ki en önemlisi de çıkar veya menfaat gözetmemek…Karşı taraftan beklentin olmayacak gelecekten başka,ten, para, ego, etiket beklentin olmayacak…Sadece gelecek için ışık bekleyeceksin ve seveceksin…Yakını uzağı yok sevmenin…En uzak yol bir nefes kadar yola çıktıktan sonra,yeter ki çık yola nasıl olsa bitecek o yol,nasıl olsa…
Hüzünlü bir durum bu ama tatlı bir hüzün. Hele de hafif mazoşist ,(Mazoşist, acı çekmekten zevk alan kişidir. Benzer terim olan sadist ise acı çektirmekten hoşlanan anlamına gelmektedir.) bir ruh durumuna sahipseniz halihazırda, çektiğiniz acı yanında tuhaf bir zevk de hissedersiniz. Zevk de değil de, ruh kamaşması gibi bir şey. Kaşıyıp bir yeri yara yapmak gibi … Ya da yaranın kabuğunu kaldırmak gibi… Kimine göre mümkün olan , bir diğerine göre mümkün olmayan ilişki türüdür,…Bana göre ise bol özlemli bir serüvendir tabii ki avantaj ve dezavantajları vardır…
Dezavantajları;En basiti, göresiniz gelir göremezsiniz. Dokunasınız gelir dokunamazsınız. Telefonu öpmek filan gibi rezalet durumlara düşer, insanlığınızdan utanırsınız. Basit gündelik yaşam detaylarını paylaşamazsınız. Ama bu eksiği doldurmak için de abuk subuk bir sürü detayı bilirsiniz. Mesela herkes bir diğerinin o gün yediği yemekleri, yatma saatini, abartırsak tuvalet rutinini bile bilir. Avantajları;Uzun bir süre göremeyip tekrar gördüğünüz o an, o ilk karşılaşma mükemmel bir şeydir. Mükemmel ötesidir. Bakışmalar, elini ilk tuttuğun an, ilk kucaklaşma…Tavan yapar,off gerçekten her şeye değer…Aşk devamlı kendini öldürmeye çalışan bir şey. Çünkü aşık olunca insan maşuku devamlı dizinin dibinde dursun istiyor, her an her dakika beraber olmak. Her an her dakika beraber olunca da aşk yavaş yavaş tükenen bir şey gördüğüm kadarıyla. Uzun mesafe ilişkisinde, çok fazla görmek istersin çünkü aşıksındır ama göremezsin, bu yüzden de aşkın bu “yanmak istiyorum, yanıp kül olsam da önemli değil, ben bir yanayım” diyen yanına mecburen set çekmiş olursun. O yüzden de ateş acı vere vere yanmaya devam.
Eğer bu ilişkiyi yaşayacaklar arasında önceden mesafenin olmadığı, birbirlerini tanıma şansını elde edebildikleri belirli bir süre var olmuşsa yaşanması mümkün olan; onun haricinde yalnızca bir olmamışlık duygusu ve “acaba aynı yerde yaşasaydık çok mutlu olur muyduk?” sorularını kafaya kazırlar…Birbirlerini tanıma şansını öncesinde aynı şehirde yaşayarak elde edemeyenlere, bağlanmaktan ya da bağlanmamaktan korkmadan ilişki yaşayabilmelerini sağlayabilmek çok ama çok zordur. Sorgulamamak esastır,ancak unutulmamalıdır ki sorgulanmayan ilişkiler çok kısa ömürlü olacaktır. Sorgulanıldığı zamanda ilişkiyi yürütebilmek için geçerli nedenler gün geçtikçe azalacaktır. Yani iki ucu ….. bir değnektir ! ,yaşanılanlar.İster sorgulayın, isterse sorgulamayın kazanan hep zaman olacaktır. Onu önceden tanımadığınız için duygularınızdan emin değilsinizdir çünkü. Zaman da sizi bu en zayıf noktanızdan vuracaktır.Duygularınızdan emin olamadan geçen her zaman “acaba onunla yalnızlığım yüzünden mi, yoksa sevdiğimden mi birlikteyim” sorusunu gündeme getirecektir. Duygularınız ve mantığınız birbirine karışacak,siz duygularınıza kapılmak isteyeceksiniz…Bu da kokusunu, konuşurken gözlerini, nefesini algılayamadan yaşanan bir ilişkide hemen hemen imkansızdır. Yalnızca aklınızla hareket ediyormuş hissine kapılmak size; bir pazar günü alışverişe çıkıp girdiğiniz dükkanda beğendiğiniz bir elbise için pazarlık yapıyormuşsunuz gibi gelebilir.
Yorucudur ve yıpratıcıdır…Doğal nedenlerle biten ve bitmesini normal karşıladığınız bir zamandan sonra sahil kenarında tek başınıza oturduğunuzda, onu ve arşiv niteliğinde konuşmalarınızı düşünürken gözleriniz doluverir…Hem hissettiğiniz güzel duygular hem de kendi içinizde çatışan düşünceleriniz için. Denize bakarak içinizden şunlar dökülür:

Tags: ben, hissiyat, mesafe, müzik, sevgili
kategorisi altında K e n d i m c e