28
Nis
2010
Hikayelerim bittiği zaman, sana çocukluğumu anlatırım…
Yazar Klavye. bulunduğu kategoriler ARANOTLAR YAZILARI |
Off”.Be”.Off. “.O kadar zor, “.O kadar zor sensizlik!! Canım o kadar çok acıyor ki.. Artık bağırmak istiyorum sesimin yettiğince. Bağıra bağıra ağlamak ve haykırmak istiyorum “Anla artık anla!! seni seviyorum”. Ben hiçbir zaman utanmadım seni yaşamaktan, Biliyorum gelmeyeceksin…Ne sen olabileceğim gözlerinin dibinde..Ne ben olabileceksin yüreğimin terinde.. Bir elinde günah bir elinde ayip. Açtım tüm perdelerini bağrı yanık semtlerimin.. Şimdi, gözyaşımla ıslanmış cümlelerimi şakağından vurup sensiz bir gecenin koynunda seni “ sensiz “ yaşamaya gidiyorum. Gözbebeklerimde Kız Kulesi suretin…. Dudağımdaki ıslık… çok eski zamanlardan bir hüzün…Ben, dudaklarımı susturdum da… mürekkep izlerim susmadı geceye… Ben bir martının kanat çırpışında saklıyım sevgilim! Seninle olmak, seni duymak, seni görmek, seni anlamak, seni yaşamak tarifsiz sevinçler olaçak içimde biliyorum. Bu yüzden sesleniyorum sana. Dallarımdaki kurumuş yaprakları tek tek temizlemek istiyorum artık. Gelişinle yeniden yeşermek, yeni yapraklar açmak istiyorum. İster haber ver, ister verme; ama gel bekliyorum. seni düşleyen güzergahsız bir bulutum şimdi Seni Yine Bu Gün Düşünemeden Duramadım, Bir “Hoşçakal” ıssızlığıyla kalmak nedir bilir misin?. Lütfen” kelimesini kekeleyebilir misin? Sana sevgilim dememi yadırgıyor musun sevgilim? Anlatsan bana beni..
Sendeki hikayemi..belki de bizi.. Ve sen olsam..Sendeki ben olsam.. Çocuk yanlarımın kimliğini sana gösterebilmek. isterdim sevgilim… Hikayelerim bittiği zaman, sana çocukluğumu anlatırım… Yokluğun, ismi bile henüz konmamış bir çocuğun ağlamasıdır şimdi. Aslında benim savaşım olamaz. Çünkü hiçbir şeyden habersiz yaşıyordum. Çocuktum, güzeldim, saftım, temizdim… Ağlamıyorum artık..Saymadığım kaç zamandır gözlerimden bir damla bile gözyaşı akmıyor.Ne sana dair ne de hayata, içimde bir yerlerde gizliyorum onları da, seni gizlediğim gibi. Bu şehir neden yabancı gelir bana, bilmezsin. Yokluğunda hiç görmedin ki bu şehri.. Gözyaşlarım yüreğimden her zerreme nasıl dolar, bilmezsin. Sensizliğimde, sen hiç görmedin ki beni.. Sanki yoksun! Sanki herşeyimiz yalandı sende.. Sen yalan, bende ben. yalan, sevda yalan.. sevgilim..Çocuk gibiydin aynı! Bense; bildiğin bir bebek. Öylesine sahipsiz ki bu yürek sensiz .Anlatamam yokluğundaki yetimliğin acizliğini Yüreğim buruk. Bu gecede sensiz geçecek ve ben ne rakı içeceğim, ne yediğim yemekten zevk alacağım. Bu gece sevgilim,bir fırsatını bul ve üzerinde şehir ışıklarının dans ettiği Porsuga bak. Çünkü ben ne zaman sensiz kalsam,denize bırakıyorum yüreğimi,sana ulaşması için. Çünkü seninleyken atıyor yüreğim. Ben senden sonra düş oldum Sen bana git demedin..ben sana tutunamadım…en tuhaf uzakta kalışım oldun…” Uzaklara dalıyor gözlerim. Bulutlar gri.. Bir rüzgar esiyor ve üşümeye başlıyorum.Saçlarım yüzümü kapatıyor, elimle açmaya çalışıyorum.. Sanki yoksun! Bir gün gel olur mu? gel ki seni hala unutmadım diyebileyim sana. Bir gün gel ki hala sana ağlıyor gözlerim, gözyaşlarımı sil diyebileyim. Eğer gelmezsen yazık olmaz mı biriktirdiğim gözyaşlarıma yazık olmaz mı? delice haykırmak istediğim içimde dolan yutkundukça boğazımda düğümlenen aşkıma. Hep kendimi yalnız hissettim bu şehirde; ne bana ait sokaklar ne bana ait insanlar yoktu hiç bir yerinde. Ve bir gün sen geldin bu şehre. Acıların yarınlarda müjde kokan çiçeklerdi. Düşünsene karların altındaki çitlenbikleri.. Aylarca toprakla kar arasında kalırlar ama Biz seninle bu dünyada hesapsız, çıkarsız, yalansız sevdik birbirimizi.. Yüreğimizin bembeyaz tuvaline maviyi fonlayarak ve aşkın kıpkızıl resmini çizerek aynalara; insanları, kuşları, dağları, çiçekleri, suları da öyle sevdik..içlerinde hiçbir zaman umutsuzluğa yenilmezler. Yaprakları hazanı andırsa da içindeki umutlarını sererler dudaklarına.. Bahar oldu mu nazlı bir gelin gibi güneşin koynuna girerler. Tüm umutlarını güneşle sevda kokan yüreklere sererler.. Sadece senin için buradayım..Sadece senin için,içimde büyüyen sevgin için..Gözlerinde kendimi gördüğüm için..Aynadaki yansımam gibi,gözlerin.. Belki bir köşeden çıkıp gelirsin diye bütün gün seni düşleyip, gözlerim ufukta, kucağım dolu sevgi, yüreğimde binbir umutla bekledim; baharlar yeşertip hayallerimde, ölesiye bir özlemle bekledim seni… Seni ne kadar özlediğimi bilirsin. dağları, tepeleri aşar, denizleri, ovaları devirip gelirsin..İtiraf etmeliyim ki o kadar mavi değilim,gel..Maviye boya beni.. Uzun zaman oldu içimdeki maviler donalı. Sana ilk satırlarımı yazdığımda, yine mum ışığı vardı odamda. Soğuk, beyaz bir defterin her şeyi hayale dönüştüren sayfalarında, ilk kez seni yaşamıştım. Sarıp sarmala bedenimi,üşümüşlüklerime üfle sıcacık nefesini.. Sana sesleniyorum gel! Öyle farklı yerlerden bakıyoruz ki hayata ben sadece seni görüyorum, Yağan yağmurlarla gelen sonbaharda , daracık bir patika yolunda yürür bulurum kendimi.. Ağaçlar yapraksız kalmış yine, sensiz ben gibi.. Boş duvarlara ismini söylüyorum ve seni yıldızlara soruyorum acaba neler yaptı diye.. Aralasam penceremi usulca sokulur musun geceme..?Dönsem yüzümü rüzgara ve sana..Çeksem bana sunduğu kokuyu,”seni” taa içime..Islansa dudaklarım özleminin akıttığı gözyaşlarıyla..Hayalin canlanıp siler mi parmak uçlarıyla..? Seviş benimle Gözlerini kapatıp Gözlerime kenetler gibi Unuttuğunu sandığın heyecanı Paylaş benimle.. Dans eder gibi Gözlerinde gördüğüm gökyüzünde Uçur beni Hadi durma. Ver dudak tadını dudağıma Uçur beni haydi.Ya da daha iyisi bak gözlerimin içine İlk gördüğümdeki gibi, bakarak uzat elini.İnan çok özlüyorum seni…. işte sensiz bigün daha..bitiyo,tükeniyo artık bu cansız bedenim.gözyaşlarım isyan ediyo bana!beni neden yine ümitsiz bırakıyosun!?nefessiz yaşamaya artık dayanamıyorum!sıkıyo bu yürek beni..!!!sensizlik bıçak gibi deliyo yüreğimi! Ne zaman gözlerine baksam, gözlerinden beyaz güvercinler uçardı mavilere, güller açardı yüzünde ne zaman ellerini tutsam… Hayat bir şiir kadar güzel ve içtendi dağların eteklerinde. Irmakların dilinde söylenen türküler gibiydi sevdamız, güneş açarken karşı yamaçlara ve pınarlara gülerken kırmızı benekli çiçekler.Saatler su gibi akıp gidiyor. İnsanlar dönüyor evlerine. Seni arıyorum yoksun. ”Kahretsin !”. diyorum. ”Ne olur çıkıp gelse, sarılsa boynuma.” Upuzun köprüler kuruyorum içimdeki yolculuklara sana kavuşmak için,bulutlara yalvarıyorum. Yanı başında olabilmek isterken delice, sana bakmak isterken, seninle konuşmak isterken, sana dokunmak isterken, sana yakarken yüreğimi, sana baktıkça acı çekiyorum.. Bir başıma bu kentin sokaklarında yürüyorum. Üşüyorum. Ne kadar uzaksan bana o kadar soğuyor hava. Kar mı yağıyor yoksa yağmur mu bana ne? Ben senin hasretinle sırılsıklamım zaten, daha ne kadar ıslanabilirim ki? Bahtımın karasında tükenmeyen ışığım; karanlık bir gecenin dizlerinin dibindeyim yine. Her şeye inat, yüreğime özlemlerle ektiğim her dem taze sevda fidanımsın… Kelimelerin boyu yetişmiyor yine seni anlatmaya. Acıların beni boğduğu yerde, sevdaya..düşlerinin gölgesini çekme üzerimden. Ardına bakma sevgili sen benim yanımdasın… Mutluluğa en yakın nefes alışlarım,en yakın dualarım ve her gün tazelenen özlemelerimsin… Seni yazarken satırlar kıskanıyor sevgimi. Kelimeler hayran kalıyor Sana olan duygularıma…. Masum ve içten bir bakışla gelmiştin bana..En zalim gülüşünlede gidiyorsun işte… Hiç olmazsa Sana ağladığım karanlık gecelerimi bırak bana.. Bir başka güne uyandım bugün…Penceremin perdesini araladım usulca…İçimi sardı yokluğun… Gözlerime doldu sana dair izler…Açtım pencereyi hızla…Ve saçlarımı savuran rüzgara anlattım seni…İçimi kasıp kavuran sessizliğe rağmen, senli cümleleri boğazıma dizdim birer birer…Ve yine yuttum sensizliği… Tükenmiyor Kahretsin..!!Küllerden Doğuyorsun Adeta içimde..Sönmüyor Tükenmiyorsun..Tükenmiyorsun..Nasıl unutayım Ki seni.???
( Aranotlar..YakupHan Ulu…
Klavye yazıları
Yazara mail gönder | tarafından yazılan tüm yazılar Klavye | Yazıları takip et (RSS)
