20
May
2010
hep kendimden gittim, içimde gidenlerle birlikte
Yazar Klavye. bulunduğu kategoriler Y a z a r l a r, müzik, ş a i r l e r |
Gidersin; her şey gider…/ne ses ne nefes ne de bu rüzgâr bağışlar seni
simsiyah gecelerde budanırken ah ömrüm
dönüp sırtını giderken kimler karşılar seni?/
Yılmaz Odabaşı
Klavye yazıları
Yazara mail gönder | tarafından yazılan tüm yazılar Klavye | Yazıları takip et (RSS)
Mayıs 31st, 2010 at 17:31
Kaç kurtar kendini;
ben oyalarım; git
içimde ne varsa sana alışan…
Hiç olmamıştı belki
hayat yalanlar bizi
dilerim güçlüdür zaman bu acıtan
Yağmurdan sonra toprak kokusu yüzün… Toprak kokusu yüzün
Dokunsam da özlesem de aynı hüzün… Aynı hüzün
Bir adam bul kendine sana aynalar tutmasın
O kadar güzel yüzün; içine bakmasın
seni korkutmasın
Özlesen de arasan da kendine sakla… Kendine sakla
Herkes her şey senin olsun
bir beni yasakla… bir beni yasakla
bir beni yasakla… tek beni yasakla
Yağmurdan sonra toprak kokusu gibi, sözleriyle çarpan şarkıdır yüzün!!! sanki güneşten kopup gelmiş bir parça ışık demeti. Gecemi gündüzümü aydınlatırdı o yüzün.
Yüzün!Şimdi bana dönmeyen ve bana bakmayan o güzel gözlerin olduğu yüzün!..Çok çok sevilmiş bir karşı taraf vardır. Belki de duygular karşılıklıdır.Ama ne olursa olsun, asla olmayacaktır bir daha.Karşı taraf için en hayırlısı gitmektir, kaybolmaktır. Git derken kal der şarkı,alenen diyemez ama zaten git kurtul derken, kal der gibidir…Birşeylerin aslında zamana bırakılması ne kadar zordur gösterir.Sevilen insan mutlu olabilsin diye GİT başkasını bul derken, sana benim gibi bakaması ‘ diyerek tavan yapar sözleri..Mühürle beni kalbinde der, biter… bitirir…(- imkansız bir aşk hikayesi analizinden-)