Kimler için yaşadıklarım? Kendim için yaşadığımı düşündüğüm bu hayatta, başkaları için yaşadığımı yenimi fark eder oldum? Kendi kararlarımın geçerli olduğunu düşündüğüm bu hayatta bana dayatılan kurallar çerçevesinde mi yaşıyorum ? Zaman hep ilerledi , geçti , gitti .. gidiyoo…Hep büyümekti küçükken tek isteğim oysa!!!Kendim değiştirecektim , kendi kurallarımla oynayacaktım..Kendi oyunumun başrolünü yine kendim verecektim..Kendi grubumun başkanı olacaktım…Kendim gibi bir dost bulacaktım,kendim gibi bir aşk…
Dünya sadece benim için dönecekti…Dünyanın merkezi ben olacaktım..Ay hayatıma ışık tutacaktı..Yıldızlara gidip gelecektim…Gündüzüm de güneş hep parlayacaktı…Benim gecelerim başka olacaktı oysa…
Kendimin en güzeli, en şaşalısı, en görkemlisi, en havalısı ..Bakınca insanlar ikinci kez bakacaktı bana düşüp bayılmamak için.Hayallerimde ki aşkı bulduğumda engel olmayacaktı kimse..Kimse için kendimden feda etmeyecektim..Kendimin olacaktım sadece ..Sahte yaşantılara yer olmayacak, kimse girmeye cürret edemiyecekti.Aşkların en güzelinde hüzün olmayacaktı ..Ayrılık nedir bilmeyecektim, aşk aşkımın kıymetini bilecekti…
Hayallerim umutlarım hep olacaktı..Oysa küçükken bilemedim hayallerimin yok olacağını ..Büyümek için büyümedim..Küçük hayallerimi büyütmek içindi , büyümek istemem.
Ne çok istemişim kendimin efendisi olmayı…
Dur…Hayat dayanıyor kapıya…Büyük bir heyecanla alıyorum içeriye .İçeriye harika bir koku yayılıyor önce, baş döndüren bir koku…Ayaklarım yerden kesiliyor.Bulutlarda dolaşmak sanırım böyle birşey .Serinlik geliyor geriden,ferahlatıcı bir o kadar da ürkütücü olan.Onun ışığında yer almak gurur veriyor bana …Sonrasında bir dokunuş yetiyor bana …
Hayat hayat için , yaşamak için bir klavuz bırakmadan gidiyor usulca, öylece..Dur !!! Diyemeden …
İnsan doğarken klavuzu elinde olmuyor mu ? ” Bu yaşama böyle geldik , böyle gideceğiz ” derken neyi kasdettiklerini biliyorlar mı peki onlar.Ben neden bilemedim bunu derken düşündünüz mü hiç .Siz kimin kurallarıyla yaşıyorsunuz , kuralsız , şartsız yaşamda mutlumu yaşayabilenler.Kim bilir belki bunu da bir gün öğrenirim.Başkalarının istekleriyle , ona çizdiği yolda yürümek…ona söylediklerine , susup boyun eğmek…İnsanlık tuhaf.elinde olan umutlarına son vermek ” katil ” kelimesine uymazmı ki Birçok tabir eklenebilir belkide . Belkide hiçbiri değildir.Ancak bildiğim birşey var, bu hayatta hiç bir şey nedensiz değildir.
Nedenini bilmeden bilmek..Bilerek bilememek…
Çok bencilce bir yazı oldu ,belkide etkilendim bu cümlelerden…Bir yerlerde gizli kalan şeyleri görmek içindi bu cümleler….Cümleler sıralı girdi yaşamıma,sırası ile şaşırmadan , amaç gütmeden .Nedenine gelirsek; Elbet bir nedeni var.Eğer ki okunduysa sonuna kadar amaç içinde bir yerde …Otur ve düşün şimdi.
Sen kaç tane umudunun katilisin ? Ya da senin katilin kim ?….
Dünya sadece benim için dönecekti…Dünyanın merkezi ben olacaktım..Ay hayatıma ışık tutacaktı..Yıldızlara gidip gelecektim…Gündüzüm de güneş hep parlayacaktı…Benim gecelerim başka olacaktı oysa…
Kendimin en güzeli, en şaşalısı, en görkemlisi, en havalısı ..Bakınca insanlar ikinci kez bakacaktı bana düşüp bayılmamak için.Hayallerimde ki aşkı bulduğumda engel olmayacaktı kimse..Kimse için kendimden feda etmeyecektim..Kendimin olacaktım sadece ..Sahte yaşantılara yer olmayacak, kimse girmeye cürret edemiyecekti.Aşkların en güzelinde hüzün olmayacaktı ..Ayrılık nedir bilmeyecektim, aşk aşkımın kıymetini bilecekti…
Hayallerim umutlarım hep olacaktı..Oysa küçükken bilemedim hayallerimin yok olacağını ..Büyümek için büyümedim..Küçük hayallerimi büyütmek içindi , büyümek istemem.
Ne çok istemişim kendimin efendisi olmayı…
Dur…Hayat dayanıyor kapıya…Büyük bir heyecanla alıyorum içeriye .İçeriye harika bir koku yayılıyor önce, baş döndüren bir koku…Ayaklarım yerden kesiliyor.Bulutlarda dolaşmak sanırım böyle birşey .Serinlik geliyor geriden,ferahlatıcı bir o kadar da ürkütücü olan.Onun ışığında yer almak gurur veriyor bana …Sonrasında bir dokunuş yetiyor bana …
Hayat hayat için , yaşamak için bir klavuz bırakmadan gidiyor usulca, öylece..Dur !!! Diyemeden …
İnsan doğarken klavuzu elinde olmuyor mu ? ” Bu yaşama böyle geldik , böyle gideceğiz ” derken neyi kasdettiklerini biliyorlar mı peki onlar.Ben neden bilemedim bunu derken düşündünüz mü hiç .Siz kimin kurallarıyla yaşıyorsunuz , kuralsız , şartsız yaşamda mutlumu yaşayabilenler.Kim bilir belki bunu da bir gün öğrenirim.Başkalarının istekleriyle , ona çizdiği yolda yürümek…ona söylediklerine , susup boyun eğmek…İnsanlık tuhaf.elinde olan umutlarına son vermek ” katil ” kelimesine uymazmı ki Birçok tabir eklenebilir belkide . Belkide hiçbiri değildir.Ancak bildiğim birşey var, bu hayatta hiç bir şey nedensiz değildir.
Nedenini bilmeden bilmek..Bilerek bilememek…
Çok bencilce bir yazı oldu ,belkide etkilendim bu cümlelerden…Bir yerlerde gizli kalan şeyleri görmek içindi bu cümleler….Cümleler sıralı girdi yaşamıma,sırası ile şaşırmadan , amaç gütmeden .Nedenine gelirsek; Elbet bir nedeni var.Eğer ki okunduysa sonuna kadar amaç içinde bir yerde …Otur ve düşün şimdi.
Sen kaç tane umudunun katilisin ? Ya da senin katilin kim ?….
Klavye yazıları
Yazara mail gönder | tarafından yazılan tüm yazılar Klavye | Yazıları takip et (RSS)
