Üye değilmisin? Üye ol | Şifrenimi unuttun?
Paneli kapat

10

Eki

2009

en çok içine atan sözcük; NEYSE!

Yazar Klavye. bulunduğu kategoriler K e n d i m c e, müzik |

    

“ n e y s e !!!” demek iyi midir ? Bu da geçer  demek gibi birşey midir ?Oysa geçmez , herkez bilir geçmediğini, geçmiş gibi yapılır. “Gibi yapmak” da iyidir… Yapabilmeyi istemek ….Hiç bir zaman geçmeyeceğini bile bile …Bu nedenle , Funda Arar ‘ın şarkılarını dinler oldum ; geçer sandım, bazen geçer, hiçbir zaman geçmez. İnsan “neyse” demeyi hayli geç öğrenir, belki de geç değildir, tam vaktidir. Olgunluğama ulaştım sanıyorsun kendini , kabullendin mi herşeyi ? Bu zorunluluktan başka birşey değil. Uzatacak ne var, insan “n e y s e” demeye başladığında, “ne sabahtır o sabah, ne de gece o gecedir ” duygusunun da, yavaş yavaş ondan geçtiğini kabul etmeye de başlamış demektir. İkindinin akşam alacası dediğimiz o garip vakte değdiği yerdedir. Hiçbir şey “n e y s e”demenin niye bunca dokunaklı olduğunu o ıssızlık anını bu kadar iyi anlatamaz…

 ”N e y s e” demekten yorulduğunuz olmuyor mu? “N e y s e” demenin, sanki her şeyi, herkezi, hayatı bağışlıyormuş gibi olması .Oysa unutmaktan, sineye çekmekten, uzaklaşmaktan başka bir şey olmayan kolaycılığı ağır gelmiyor mu?Yazık ,çok yazık “ en çok içine atmıyor mu ” n e y s e “  demekle  insan ??? Ne kendini bağışlıyor gerçekte, ne de bir başkası gibi gelen hayatı.Yalnızca unutmayı seçiyor. Unutma! unutarak yaşayabilirsin diyor, içimizde ki  bir ses…Belki de yaşarsan unutursun. Unutarak yaşamak “n e y s e” mi  demek ? Her şeyi unutmak, kendini de unutmak için. Geri alıyorum söylediğimi; “n e y s e” demek  bu da geçer yahu  demek değil! Kimse beni hatırlamasın, ben kendimi çoktan unuttum demek! Çok yorgunum hatırlamaktan demek! Belki , belki de başka hiçbir şey dememek…Attila İlhan’ın dediği gibi “insan bir akşamüstü ansızın yorulur tutsak ustura ağzında yaşamaktan” demek. Yazı da yorar bazen insanı, “n e y s e ” diye yazmak bile ağır gelir, kelimeler eline gelmez olur, ya nasip ! diye baktığın kelimeler bile gönülsüz, uzak durur yazıya.
Yalnızca yazı mı, şiir de yorar, şiir de yorulur, hiç başlanmamış, yarım kalmış şiirlerden söz etmiyorum, onlara heves yetmemiştir ya da heves o kadardır, hevesin kaçmıştır! Şu tamamlanmış gibi duran, yayımlanmaya hazır, hatta yayımlanmış şiirler de bazen “n e y s e” yorgunluğunu taşır. Unutulmaz bir hikaye mi yazmak amacın ?Kelimelerin  yorgunluğunu anlatmak için kullanılan neyselerden ; insanın düşmesini ve  kelimelerin düşmesini  karşılaştıralım ne dersiniz .. Kelimelerin sürtüşmesinden kaynaklanıyorsa bu yorgunluk , insanın yorgunluğu da karşılaşmaktan, çarpışmaktan kaynaklanmasın.Öyleyse kelimelerin yorgunluğu, insanın acısını alır diye, ağır cümlelere, dizelere bir teselli olarak yerleştirilmekten olmasın ?
“N e y s e ‘ diye başlayan bir yazı ne anlatır ki ? “Neyse” diye bir yazıyı okuyan ne bulabilir ki ? “Neyse” diye yazan, yazmış bulunmakla kurtulabilir mi bu duygudan? “N e y s e” diye yazmanın ne faydası var? HİÇ….
Şimdi “n e y s e ” demek iyi midir? İsterseniz iyi olsun, ” n e y s e “ demek  kalbin, vicdanın, hiç yorulmasını beklemediğimiz şeylerin kelimesidir .İnsan hatırlamaktan, hatırlatmaktan yorulur.
Belki  de bu yazıyı unutmak en iyisi, ben unutmaya hazırım, isterseniz siz de unutun.  ” N e y s e “  beni bağışlasın,  özrümü kabul etsin, siz de üzerinde durmayıp
“n e y s e ” derseniz , size kalmış ;
 
ağır aksak
siler hayat
yüzümdeki,tenimdeki izlerini
ve en zorda
aklı evvel
yüreğime anlatırım
canımdan saydığımın,
içini eze eze
el olup sessiz ,gidişini…
anlamaz ki
aşk öylece,hazırolda
durup ne seni ,ne beni
beklemez ki
biraz yürek,biraz çaba
ve gözün kara olmalı
bir büyük can pazarı aşk
sapasağlam çıkmalı
hiç korkaklık dinlemez ki
dinlemez ki
Funda Arar…!
Yanar yanar , yanmaya yanmış gönül
Kanar durur içimde bir alagül
Döner başım , döner alıcı kuşlar
Kışlara dönmüş yazım, ölüme dönmüş yüzüm yar…
 
İnsan bazen en çok kendinden yorulur! ” n e y s e “

Ne güzel söylüyor…Sesi tok ama  bir o kadar da duygulu. Biraz da isyankar sanki böyle. Benim de cümlelerim var dio ! Aşksız kal dio..! Ben büyük aşkların kadınıyım… Geçti ayaktayım dio!Güzel dio…Dinleyin derim.Funda arar hakikaten dinlediğimde beni alıp biyerlere götüren bir ses
Benim içinde çok önemli bir şarkısı ;

ben büyük aşkların kadınıyım
kimler geçti ayaktayım
sende mi duracaktım?
boşver gitsin
artık kurşunlara diziyorum
yalan aşk oyununu
duvarlara yazıyorum sonunu
bitsin

boşver, zaten hayat beni hiç anlamadı ki
boşver, zaten ne söylesem
neyse…

Tags:
kategorisi altında K e n d i m c e, müzik

Klavye yazıları
Yazara mail gönder | tarafından yazılan tüm yazılar Klavye | Yazıları takip et (RSS)

 
« Yüreğime çarpan sesler mi çok yalnız?
yalnızlıkla konuşmam »

Yorum yap

Yorum yapmak için giriş yapmalısınız.