Beni sabah sabah, şu mubarek günde mutlu eden sayın ASİL Bey’ in paylaşımını sitemde sizlerle paylaşmak istiyorum…ve onu ziyaret etmek isterseniz adresini bağlantılarımdan bulabileceğiniz gibi http://ahrazca.blogcu.com/ tıklayınız lütfen !!!
devamını oku »
Genç adam iyi bir terziymiş. Bir dikiş makinesi ve küçücük bir dükkânı varmış. Sabahlara kadar uğraşıp didinir ama pek az para kazanırmış. Çok soğuk bir kış gecesi dükkanı kapatırken elektrik sobasını açık unutmuş ve çıkan yangın onun felaketi olmuş. Artık ne bir işi varmış ne de parası. Günler boyu iş aramış ama bulamamış… Yük taşımış, bulaşıkçılık yapmış, yine de evinin kirasını ödeyecek kadar para kazanamamış. Sonunda ev sahibinin de sabrı taşınca, küçük bir bavula sığan eşyalarıyla sokakta bulmuş kendini…
Mevsim kış, hava ayaz olsa da genç adamın köşedeki parktan başka gidecek yeri yokmuş. Bir sabah iş arayacak derman bulamamış bacaklarında. Açlıktan ve soğuktan bitkin bir şekilde bankta otururken, kocaman bir araba yanaşmış kaldırıma. Arka kapıyı açmaya çalışan şoförü kızgınlıkla yana itmiş arabadan inen yaşlı adam,
devamını oku »
Çekinme git bu defa ardına bile bakma göz ucuyla duygusallığa inat,herhangi bir filimin sonunu beklemem sessizce her saniyesinde ağlarım…Sana Şarkılar getirdim bilinmedik
Şiirlerimi getirdim-okunmadık..O güzel duygusal sesinle Söyle oku biraz…Sende buldum Beni
Beni bırakma-beni terketme..Sen Çirkin dünyayı güzelleştiriyorsun Seninle olmak en büyük haz..İçimde gergin saatler..Senin yokluğunda senin çokluğuna, içime sığmayışına, barajını yıkıp geçen bir nehir gibi,göğüs kafesimi kırışına ne demeli…
Ne demeli şimdi tuzlarından göz kapaklarımı açamadığım birikmiş gözyaşlarıma..Sana doyamayışıma,elimde yeni kesilmiş palmiye dalı,deli divane dolanışıma ne demeli…Bizim şarkımızı söylerken ki hiç de hüzünlü olmadığını bilirsin-sokaklarda ağlayışıma ne demeli..Beni bilirsin,sen de kınama..Seni yaşıyorum sonuçta..Sen yoksun..Yaşam da bir oyun değil mi?Oyuncular sık-sık değişse de…Mekan aynı mekan.Sıra bize geldiğinde hiç mi yalan söylenmez?Ya da acımasızca davranılmaz?nasıl da bekledik nasıl da özledik birbirimizi ben sigaradan arta kalan kül gibi dört bir yana dökülürken sen sigara dumanı gibi gökyüzünde koyboldun çekinme git bu defa sağanak yağmurlara hazırladım yüreğimi…evet sustum..acılarımı anlatmamak için..!!bilmeyin ne denli ağır yaralarım kaybettiğim kan ne denli çok görmeyin..!sustum konuşmuyorum..
devamını oku »
Üzgünüm arakadaş, öyle üzgünüm ki…Kalbimden taşan sevgini, kelimelere sığdırmayı deniyorum şimdi. Neden böyleyim ben arkadaş? Neden mahçubum sana karşı hep? Suçluluk duygusu var ya arkadaş! Bilmem ki hiç yuva yaptı mı içine…Dımdızlak bırakıveriyor insanı ortalarda olur olmaz. Ara sıra atışmalarımız vardı ya arkadaş…Karanlığı bile daha bir karartıyorlar düşündükçe. Tahammül süzlüklerim de var ama neyse…Nasıl yakıştırmışım tahammül giysisini üzerime! Artık fark ettim; sana ancak şükredilir. Allahım’a da şükür arkadaşım, Yine de şükür ki; sadece pişmanlıklarım da olmadı…Yüzünü hatırlayınca bir yanım pişmanlıksa, Öbür yanımda sonsuz bahar bahçeleri arkadaşım…Alabildiğine umut dolu mavi;
Gözleri kör edene dek bembeyaz masumiyet…Gülüşün cıvıl cıvıl kuş seslerinden daha tatlı kulaklarımda, Ve gülüşün en güzel kelimelerden de başka, Düşününce her tadın en safını sen çalmışsın damağıma; Sevginin de, şükretmenin de,gülmenin de,hatta ağlamanın bile… Her tohumu sen ekmişsin kurak toprağıma. İşte büyüdüm ben arkadaş!
Tohumlarım çiçek açtı, başak verdi…Kimisini kış soğuğu yaktı, kiminin boynunu rüzgarlar büktü. çok kış titretti… Kalbim buz tutarsa diye öyle korktum ki arkadaş! Kimisi hep elimden tuttu, çoğu ufacık rüzgarlara kapılıp uçtu…Kalbimi senden gayrı ısıtanı çıkmadı arkadaş? Buz gibi kalbim çocuk gibi ağladığında…Neden sesin gelmedi arkadaş? Aslımı ben bile bilmem aslında, Geriye koşsam bulur muyum ikimizi yan yana?Koşsam yanına anlatır mısın beni bana? Söyler misin Bu çocuga nasıl gülümsermişim? Tatlı bir ninni fısıldar mısın kulağıma Arkadaş..??
YAKUPHAN ULU
Yepyeni anlamlar yükledim, hiçbiri anlatamadı gözlerindeki masum güzelliği. Sözcükler hamaldı sevgili taşıyamadılar seni.Geceleri yonttum kalemimle. Karanlıklardan kopardım yüreğimi, mısraları zora soktum her kafiyede sana vardım Yıllarca büyümenin hayalini kurdum durdum ne umutlar besledim çocuk yüreğimde ne hayaller büyüttüm sevecek sevilecektim ben büyüdükçe büyüyecekti yüreğim umutlarım dünyam olmadı yazık olmadı yıkıldı tüm dünyam sevemedim çünkü bedenim büyüdükçe küçücük kaldı yüreğim..Uzun zamandır ilk defa bu kadar heyecanlandığımı hissediyorum. Yazmak benim için çok özel bir duygu. Onunla uğraşırken kendimi çok şanslı hissediyorum. İlk kez karşılaşıyorum siz sevgili İLERLE ARTIK dostlarıyla. Yazım da sizlerle çok özel bir konuyu paylaşmak istiyorum. Belki çok ilginç gelecek size ama İNANMA diyeceğim bu akşam size. Tabi anladığınız şekilde değil…
devamını oku »
Güneş denize tutulduğunda öpmelisin beni..Ve ömrümün en uzun an’ı olmalı yaşanan. Nabzımın duruşuyla öldüğümü sanma sevgili Umut küçük bir teknenin gölgesiyle taşır beni hayata Hem dokunduğun çiçekler solmaz ki Akşamın gölgesi vursa da üzerime Allah şahidim olsun ki Vuslatsız açan gülün’bem ölmeyeceğim… Ölmeyeceğim korkma…Yüreğimize kadar yanacağız.. sokul bana istiyorum” dedim… Gözlerime bak ve yüreğime ak sorgusuzca Birlikte boğulmak istiyorum” dedim… Duymadın kalbimin sesini. Ben Bulutum Ben Bulutum, Bulut benim.Hükümsüz insanlar geçer benim içimden şafak sökene dek.Kimileri bir sokak lambasının fersiz ışığında Kimileri yakamozların güzelliğinde arar kendini..Kimileri titrek bir mumun alevinde.. Kimileri bira şişelerinde yitirir benliklerini Bir bebek için boşluğa fırlatılan çığlık Biri ölü için mezarda biri yüreklerde kara bulanıklık Sevdalı gözlerde ıslaklığın adıyım.Ben Bulutum, Bulutsa benim. Yorgun akşamların sevda çiçeği Seni çok ama çok geç tanıdım Bir gül yaprağına düşmüş çiğ tanesi..
