Uzaktan eser rüzgar uğul uğul….Gelmezsin…Beni bırakırsın bibaşıma.. İlgilenmezsin…Kimler kalmış geride… Sana dair her şeyi, yüreğime, beynime kazıyorum. Tüm hücrelerime yayıl, çıkma bedenimden. Biliyorum… Yenemediğim kıskançlığımdır bunlar, İçimde volkan gibi kaynıyan Zaman zaman alev olup püsküren.yamaya yamaya giyiyorum üzerime artık sevdayı. dünlerden ödünç alıyorum eksik sevinçleri, yüzüme ekliyorum. aldanmam için… gülüşlerim, gözyaşlarımın ayaklarına takılsa da sen incinme diye sözlerimi yutarım… Güzelliğe tutkun, şehvete aç bakışların yükü altında ezildim. Yaralı her şey, her şey yaralı, sana sunamam.? Çocuk ellerimden de kirli bu dünya… gözyaşlarımı içime akıtıp kabullenmeden önce yokluğunu direniyorum sen geceyi geçerken başını cama yaslayıp bir kar fırtınasını seyrediyorsun beyaz bir hüzün üşütüyor seni.. Bana Tokudugun Kazağa dolanıyorsun…
devamını oku »
Hıçkırıklar yankılanmaya başladı bile..Gözlerim kan çanağı olmuş kirpiklerim ne kadar da ıslak..Dilimde ise sürekli bir şeyler.. Ben şimdi senin yalnızlığında kaldım hadi sar beni diyor içimdeki ses hadi sar..! Hep korktuğum cevaplarda gizlisin artık.Cevaplamaya yüreğim yetmiyor.. Şimdi , bana hüznün yolu düştü,hadi yüreğim duramayız artık burada.. Yoksun ya, tebessümlerim düşmüş, gözümün bebeğine esir olmuş bir hüzün.. Seninle her gece yıldızların sağnağında sana düşlerimi sundum. Bir an hayat yokusunda yorulsam, kenar köşelerde değil, ben senin yüreğinde ” nefesini ” soludum. Ruhum düşlerine sığındığım gecelerim gibi simsiyah…Oysa gözlerine hayran tüm renkler…Sadece gözlerimde saklı herşeyim…Sesin gelmez oldu artık yüreğime Özlemin ulaşmıyor yalnızlık mabedime Sen unuttun diye beni Artık dönüşmüyor kelimeler birer yazıya… Sessizce
devamını oku »
Bir düşten daha uyandım.. Terler içinde kalkıp yine seni sayıkladım..
Offff Beee offfffff…aradan kaç gün geçmişti hiç farkında değildim ,yine erkenden odama çekilmiştim . yatağıma gittim ama uyumak mümkünmü o haberi aldıktan sonra yatağımın içinde hiç uyumadan ve sessizce ağlayarak sabahı ettim. Bunun için yaşamışım diyorum ya da 26 yıldır hiç yaşamamışım, seni görünce,Değermiş hayat yaşamaya acı çekmeye varlığınmış ayakta tutan beni bilmesem de seni, kader ağını örünce,İmkansız ötesi bir şeysin, yıldızı bile gece görürsün bulut yoksa ama sen düşlerime sığmıyorsun sabah yastıgımda bir gözyaşı tanesisin kendimden bile sakladığım, senmisin beni bu hale getirip ,öylece ortada koyup giden yoksa kadermidir beni sensizliğe iten ,neden diye sormuyorum .çünkü kaderimi kendim çiziyorum.. Akşam diyordum ya .
devamını oku »
Çok uzun zamandır zamansız yaşıyorum..Zamanlarım fırtınalı denizlerde,zamanlarım gökyüzünde derinlerde..Deniz dalgaları hırçın bu saatlerimde..Dalgalar dev kayalara vuruyor düşüncesizce….Hangi acımasız yazgıydı, onu yeniden aynalara baktıran. O aynalar ki, hiç yalan söylemeyi bilmezlerdi. Geçen yılların bırktığı izleri insanın yüzüne acımasızca vururlardı. Azaltamazdı ki kalan saçlarındaki akları, yüzündeki çizgileri. Küçülüp, eriyordu, o güzel yüzünün belleğine kazınmış resminin yanında. Utanıyordu sevdasından, aşkından. Ona giden yollardaki uçurumlar, engeller büyüyordu. O, giderek uzak ve erişilmez bir çicek oluyordu. Kar etmiyordu hiçbir şey; bilge teselliler, kitaplarda okudukları…Hatta adımı sorsalar bile bomboş gözlerle tereddüt edip öyle söyleyeceğim. Bugün biraz eksiğim sanki… Saatlerdir yürüyorum nereden gelip nereye gideceğimi bilemeden, bildiğim tüm yolları bilmeden fark etmeden. Tek duyduğum ayaklarımın
devamını oku »
Bana sensiz ağlamayı öğret.. ahh yanımda olsan, Deli gibi sarılsam sana, öyle hasretimki… Elimi kalbime koyduğum her an seni yanımda bulacakmış gibi oluyorum. ne kadar uzakta olursam olayım yine sendeyim. Özlüyorum seni bu daha önce hiç olmamıştı ..Tarifi imkansız karmaşık duygular içerisideyim ama mutluyum Şimdiye kadar hiç olmadığım kadar mutluyum.. Kaybetme korkusu mu acaba hep bu hazin sonları hazırlayan? Kaybetme düşüncesi mi çağırıyor bu kederli ayrılıkları? Hani diyorum ki acaba inansaydık ikimiz de bu aşkın gücüne, bitmeyeceğine dair inandırabilseydik kendimizi, acaba farklı mı olurdu? Çarpışan iki kocaman yalnızlıktan bir bütünlük doğar mıydı ki? İkimiz de korkaktık düşüncelerimizin gücü önünde. Bu yüzden ben kaçarken senden, sen vazgeçtin kovalamanın zahmetinden…Ah neden sevilmeye böylesi açım ki ben? Sana dair harflerim, kalemimden akan mürekkebe bulaştı yine .. Silinmez bir daha ak sayfanın üstünden.. Doyamadım sana ben… Geç kalmış
devamını oku »