Karanfiller serptim toprağına. Ansızın uçup gelen beyaz bir kelebek karanfil yaprağına kondu. Başına o büyülü kırmızılığa gömüp özünü baharla doldururken, kanatlarını açıp kapıyordu. Biliyorum o beyaz kelebek sendin…Sen ve ben varız sahnede, arkamızda en kızıl haliyle akşam güneşi…Kumdan bir kale yapıyoruz, ikimize ait kocaman bir kale.Beraber hayal ettiğimiz, beraber inşa ettiğimiz, o kocaman Kalpte, sadece ben varım.Ölümüne sessiz bu gece, yalnızlık kadar karanlık gökyüzü…Bilmiyorlar,yüreğimde gökkuşağının yedi rengini de tutuyorum ben. Ah bir izin verseler diyorum içimden.Olmuyor,yasaklar konuyor,engeller çıkıyor,Renklerimi de sevmiyorlar tıpkı beni sevmedikleri gibi…

devamını oku »

Şimdi hayat öyküsüzlüğümün nişanı gibi duruyor hüznün doğurduğu resmin kucağında. Yüzüme asıyorum çoğu zaman yüreğimdeki boşluklara esaretimi. Yüzümde kırışıyor hayat. Gitmelerine can yakıyorum. Ben, kızıl bir aşkla gelmek isterken sana sen somurtkan mutlulukları seçtin, gece artığı saatlerde kaldın, güneşi soğuttun gözlerinde gözlerim dondu. Ağlıyorum ve tek tek itiraf ediyorum cinayetlerimi. Lüzumsuz bir “KAN” akıyor damarlarımdan. Her şey ne kadar kırmızı ve ne kadar anlamsız.Üzülmekten yoruldum.seni üzmekten de,beklemekten yoruldum,neyi bekledigimi bilmeden özlemekten de yoruldum,en çok da düşünmekten!!!!!Susmaktan yoruldum,sürekli susup içimde avazım çıktıgı kadar haykırmaktan.Hep kendimle başbaşa kalıp,hep kendime sıgınmaktan YORULDUM….Artık o günlerden bir gün hiç gelmeyecek … ! Sevinçlerim, hayallerim, umutlarım, renkli dünyam elveda.. Elveda yaşamak..

devamını oku »

Özür dilemek değil, ”affet beni” diye haykırmak istemekmiş pişman olmak.Gerçekten pişman olduğumda anladım…Bir gülümseme olmak isterdim yüzüne yayılan. Sen istemesen de gelip yüzüne yapışan bir gülümseme. Işık gibi bir anda tüm yüzünü aydınlatan bir gülümseme olmak isterdim. Şimdi sen gidiyorsun,giderken tüm evren aşk kokacak sensizlikle.Umarsız bir martının kanat çırpışlarında çoğalacak göçebeliğim…Yorgunluğumu demleyip karşılıklı efkarlanamayacağız anlayacağın.Korkularım işbaşı yapacak şakaklarımda gözbebeklerim rengini kaybedecek,karası akına karışacak…Biz seninle hiçbir zaman aynı cümlenin içinde bile anılmadık.. Ne ben acılarını sırtlamış cümlenin yüklemi olabildim ne de sen mutluluklarımın gizli öznesi olabildin…Biz sadece hasrete prangalı iki yürek olduk…

devamını oku »

devamını oku »