Üye değilmisin? Üye ol | Şifrenimi unuttun?
Paneli kapat

11

Eyl

2009

işte ben böyle…

By Klavye. bulunduğu kaegori K e n d i m c e | yorum yok, ilk Yorumu sen yap »

    

   

merhabalar…
Evet yine geldim.Bu akşam  duygusallığımdan söz etmek istiyorum size .Sevmediğim bir özelliğim bu …Sevmediğim yönlerim de var elbette benim de…Deve de kulak misali olsa da sonuçta ben de bir kulum nihayetinde.Benden mükemmel olmamı beklemesin hiç kimse değil mi ama…Kişisel gelişim programlarına çok taktım bu yakınlarda ,bütün uzmanlar insanın çocuklukta yaşadıklarına inmekte …Yani bir problemin kaynağı çocuklukta atılıyor.O zaman için geçiştiriyoruz  yada bir anlam yükleyemediğimiz olaylarla ilerleyen yaşlarımız da karşılaştığımız da …İşte bu noktada bocalıyoruz çoğu zaman…
Ya ben bu huyumu seviyorum aslında. Neyse fazla uzatmadan anlatayım da siz karar verin.Bazıları beni bu konuda eleştiriyorlar.Ama ben kendimi haklı buluyorum Bu neden mi kaynaklanıyor?Her zaman ki gibi.böyle de kendine güveni olan bir kadınımdır…

devamını oku »

 

10

Eyl

2009

yağdıkçaaa!!!

By Klavye. bulunduğu kaegori K e n d i m c e | yorum yok, ilk Yorumu sen yap »

Yağdıkça

Yerle yeksan, ıslak saçlı, kem gözlü,
Kavim göçlerinden bu yana ağlayan
Ve durmadan
Cep kanyağı yakıcılığında ezgiler
Çalan, çaldıran, yakalatan
Adı bende gizli bir kadındı İstanbul
Şehre bir yağmur yağdı
Ben ağladım
Sevilirken ayrılmak mı kaldı Bizanstan
Yalan dolan yoktu gözlerde sadece ses
Verilmiş sözler birdi edilen yeminler sıfır
Eşyalar alındı fotoğraflar söküldü yerlerinden
Bir aşkın izlerini yok edecek bir başka aşk sipariş edildi yeniden
Bir şehre yağmur yağdı
Ben ağladım
Kim daha çok yalan söndürdü çay bardaklarında
Hangisi talandı demli öpücüklerin
Ve buğularda yitirilen kimin adıydı
Bir aşktan diğerine kaç saate gidiliyordu
Soyulur muydu kabuğu hayatın,
Yoksa bütün vitamini kabuğunda mıydı
Yağmur şehre bir yağdı
Ben ağladım
Ben giderken en çok seni götürdüm
Aklımın nakliyesiydi asıl yoran taşıyıcıları
Yardan düşmüştüm, yaralarım yardan armağandı
Kutsal kitabımdı ziyan edilmiş sevgililer atlası
Ben sevmeyi beceremedim belki de sevilmeyi
Benim sevmeye engel evcil acılarım vardı
Ben yağmur ağladım bir şehre yağdı
Ben şehre ağladım bir yağmur yağdı
Ben bir ağladım şehre yağmur yağdı
Ben…
Yağmur…
Ağladım…
Yılmaz Erdoğan

devamını oku »

 

7

Eyl

2009

Bulut Kadın ağlıyor garip halime.

By Klavye. bulunduğu kaegori ARANOTLAR YAZILARI | Comments Off
Bulut Kadın ağlıyor garip halime.

Bulut Kadın.Öksüz yetim gibi bıraktığım düşlerim karanlık kuytularda af diliyorlar.. Ne zaman bu kadar gaddar oldu sen ? Ne ara harcadım umutları ? Elim değdi yüreğimdeki sen’e, Bıçak misali keskindin,kanadın durdun Aldırmadım avuçladım kana kana,ağlaya ağlaya.. Zihnim lal.. Korkuyorum içimdeki intihar heveslisi arzularımdan.. Haydi hayat;ses ver sesime. Benden alacaklarının hesabını çıkar, Acılar taşıyor yüreğimden. Birkaç damla gözyaşım var hala sakladığım, Hesabımdan düş ben düşmeden. Dayanmaz buna bu can, girdaplarına sürüklediğin mutlulukların Senin merhametine ihtiyacı var.Bulut Kadın Yalvarsam fayda etmez, yüreğindeki hissiz öfkeler azılı düşmanımdır.. Gücüm yok savaşamam, Yenildim hüzünlü hazan mevsimlerine.. Yaprak gibi düşüyorum,ez yüreğimi Sana son sözüm hayat,dinle; Kabullendim gerçeği,oyun bitti.. Kaybettim.. Sana armağandır,yenilgimde hayasızca savurduğun kahkahalar.. İçimde darmadağın olmuş bir mazi taşıyorum..Görmeden de sevebiliyorum artık seni,
Bazı şeylerin üstesinden gelebiliyorum.Zamanla aramda ki bağ giderek güçlendi,köşesine sığınıp,Bekliyorum..

devamını oku »

 

Bulut Kadın Neredesin

Deniz mutlu kendinden bir zamanlar kopmuş olan Bulut Kadın damlaları ile yeniden buluştuğu için.Bulut Kadın ise üzülüyor kendinden kopan kaybettiği her damla için.Ne gariptir ki hayatın kuralı bu. Biri kaybeder üzülür biri bulur sevinir mutlu olur.Evet kural budur ama hayat beni her daim muaf tuttu bu kuraldan.Ne zaman sağır bir ressam, kristal bir zemin üzerine düşen gülün sesinin resmini çizerse, işte o zaman seni unutur bir başkasını severim.Bulut Kadın Bugünlerde yine kaybedişleri oynuyorum. Hep bendesin ama bulamıyorum seni. Yoksun yanımda üşüyor ellerim yalnızlık titretiyor içimi.Yalnızım diyorum üşüyorum. Deniz vuruyor dalgalarını kayalara yalnız değilsin ben buradayım diyor ama yetmiyor.

devamını oku »

 

Ey Hüznümün Faili olan Kadın

Ben öldüm haberin var mı?Öyle uzak öyle yabancıyız ki…Ne senin benden , ne de benim senden haberimiz yok…Yine bir gece ve yine baş başayım kendimle, işte yine seni bulup kaybettiğim yerdeyim. İnsanın bir şeylere karar vermesi ne kadar zor; ya seni içime gömmeli ya da artık içimden söküp atmalıyım. Ama her ne olursa olsun susmalıyım. Kimseye belli etmiyorum savaşımı. yokluğunla savaşmak görünmeyen bir düşmana kılıç sallamak gibi… yoruluyorum, düşüyorum, tekrar kalkıyorum ama sensizliği yenmeyi başaramıyorum. Susuyorum artık derin derin… Ve sessizce soluyorum bir hazan yaprağı gibi… Oysa ne kadar çok hasretim konuşmaya, anlatmaya anlaşılmaya… Oysa ne çok istiyorum, tüm bedenimden söküp almanı yalnızlığımı, hicranımı bir tılsımla… Yüreğim kanrevan, dikenler acımasız, ayaklarım kırık koşamıyorum artık doruklara,Ne kadar kolaydır “Seni Seviyorum”u söyleyebilmek.. Ne kadar kolaydır karşımızdakinin gözlerinin ta derinliklerine bakarken bu sözü fısıldayıvermek.Bana bir şeyler anlat ki varlığından emin olayım. Aşkım beş para etmediği dünyamda hayatım kadar değerli olmuşken niye bu çekip gitmen? Yanımdayken bile neden uzaklaştın benden? Aşıklar sadece daha iyiyi umut etmeyi değil,onu yapmak için çaba göstermeyi de öğrenirler.Aşkı sıradan şeylerin tutsağı yapmak, onun tutkusunu almak ve onu sonsuza kadar yitirmek demektir.söylemek istediğin ne varsa bu gün söyle gizli, saklı hiçbir şey kalmasın aramızda dostluğumuz olabildiğince güzelleşsin güzel anılar bırakalım yarınlara hiçbir şeyden çekinmeden, korkmadan aklımıza ne geliyorsa yapalım bu gün düşlerimizde ne varsa söyleyelim..Yaşam bir armağan bizlere biliyorum, hayatı ve bize verdiği herşeyi seviyorum…Ama arada bir uzaklaşma, memnuniyetsizliğimi göstermeme fırsat verin ne olur…Ne yana gitsem, önce sen sonra bir tren yanaşıyor tüm vagonlarıyla, tüm vagonları süslü hayalleri ile, her birini taşır gece, her biri renk renk yayılır bir kıyıya, sonra sabahı beklerken uyur kalır gece, içinde sen, ben ve süslü hayalleri ile.Her sabah seni dolar boynuma, her sabahın kapısından geçerim, her yerim kalır, ben içimi çekerim sonra, ben ne zaman küçülsem özlemin büyür aklımda, tüm hızım la koşarım üzerine, seni kaybedecek kaç saat kaldı ki bende.Sensizlik mi beni böylesine parçalara bölen…. Yoksa seni bulup da sendenken senden olamamak mı? Beni binlerce bene bölen çok şey var. Ve sen o çok şeylerden birisin. Senin yanlızlığın, senin acıların, senin sevdaların ve senin kendin… Beni parçalara bölensin. Beni parçalara ayıransın. Parçalarımı alıp götürensin. Sen benim bir parçamsın! Kahrolası saatlerde bile zamanın durduğunu hissettim, sen olunca. Dakikalarca, saniyenin belki yetişemediğimiz anlarında seni yaşadım ben. Zamanı durduran ben miydim, yoksa gelişinle beni okyanuslara sürükleyen sen miydin? Zamanlar karanlıktı, zamanlar dardı, zamanlar durmuştu, zamanlar seninleydi. Seni uçsuz bucaksız yaşadıklarımdı. Sen bana benziyorsun.. Bir yanın hep kırılgan, hep gölgelerin arasında yaşayan, çaresiz. Bir yanın küçük çocuk, duyarlı dokunuşların değerini bilen, her sevdanı ölesiye yaşayan, sevimli serseri.. Cam kırıklarının dağılması gibi, dağınık kalbim. Her parçası başka bir yerde. Öylesine kırıkla dolu ki, neresine dokunulsa can yakıyor…

devamını oku »

 

Susuyorum…Susacaklarım Bitmiyor

 

srishti160012001vr.jpgBundan iyice emin oldum. Kuşkusuz artık gelmeyeceksin biliyorum. Kalabalık, en tenha köşelerde yakalıyor şimdilerde beni.
Sensizlik darbe üstüne darbe indirirken, gelişigüzel duygulara demir atıyorum.Düşüncelerimi karıştırıyorum. Karışıyorum. Hep aynı duygular etrafımda dönüyor. Baktım…

devamını oku »